Przejdź do treści
Pawlicawdrożenia AI
Otwórz menu

Bezpieczeństwo AI

Tryb YOLO w Claude Code: kiedy AI programuje bez pytania o pozwolenie

Czym jest tryb YOLO (--dangerously-skip-permissions) w Claude Code, jak go włączyć, czym grozi i co wybrać zamiast niego.

Mateusz PawlicaZaktualizowano: 14 min czytania
Papierowa ilustracja: laptop, zmieniany plik i zachowana poprzednia wersja połączona strzałką przywracania.

Tryb YOLO to potoczna nazwa uruchomienia Claude Code z flagą --dangerously-skip-permissions. Agent AI przestaje wtedy pytać o zgodę: sam zmienia pliki, uruchamia polecenia w systemie i łączy się z internetem. Nazwa pochodzi od powiedzenia „you only live once” (żyje się raz), a słowo dangerously (niebezpiecznie) w nazwie flagi wpisali sami twórcy narzędzia.

Pierwszą wersję tego tekstu napisałem w lutym 2026, a we wrześniu go zaktualizowałem, bo sporo się zmieniło. Od sierpnia Claude Code domyślnie startuje w nowym trybie auto, a tryb YOLO włącza się i ogranicza inaczej niż pół roku temu. O tym, jak AI wymyka się spod kontroli poza programowaniem, piszę w osobnym wpisie.

Czym jest Claude Code

Claude Code to narzędzie firmy Anthropic do programowania z pomocą AI. Działa w terminalu, czyli w oknie, w którym wpisuje się polecenia tekstem zamiast klikać, a także w edytorach kodu i w aplikacji na komputer. Dostaje zadanie opisane zwykłym językiem, czyta pliki projektu, pisze kod, uruchamia testy i poprawia to, co nie działa.

Korzysta z niego wielu programistów. Firma analityczna SemiAnalysis policzyła w lutym 2026, że 4% publicznych commitów (zapisanych zmian w kodzie) na GitHubie ma podpis Claude Code. To dolna granica, bo liczą się tylko zmiany, które ten podpis zachowały.

Każda z tych czynności może coś zepsuć, dlatego Claude Code pyta o zgodę, zanim zrobi coś ryzykownego. To, kiedy pyta, zależy od trybu uprawnień.

Tryby uprawnień w Claude Code

Stan na wrzesień 2026 (wersja 2.1.283). Tryb wybiera się przy uruchomieniu albo przełącza w trakcie pracy skrótem Shift+Tab.

Tryb Co robi bez pytania Do czego służy
default (w programie: Manual) tylko czyta pliki praca, w której zatwierdzasz każdy krok
acceptEdits czyta i zmienia pliki, wykonuje proste polecenia na plikach (mkdir, mv, cp) poprawki w kodzie, który i tak przeglądasz
plan czyta pliki i układa plan, niczego nie zmienia rozpoznanie projektu przed zmianami
auto wszystko, ale ryzykowne działania najpierw ocenia osobny model dłuższe zadania bez ciągłego klikania
dontAsk tylko to, na co wcześniej pozwoliłeś, resztę odrzuca automatyczne skrypty, w których nikt nie odpowie na pytanie
bypassPermissions (tryb YOLO) wszystko według Anthropic tylko izolowane kontenery i maszyny wirtualne

Od 14 sierpnia 2026 nowe sesje w planach Pro, Max i Team startują w trybie auto, a od wersji 2.1.283 dotyczy to terminala i VS Code na każdym planie. Tryb YOLO nadal istnieje, ale trzeba go włączyć samemu.

Jak włączyć tryb YOLO

Najprościej przy uruchomieniu:

claude --dangerously-skip-permissions

To samo robi claude --permission-mode bypassPermissions. Flaga --allow-dangerously-skip-permissions nie włącza trybu od razu, tylko dodaje go do listy, po której przełącza Shift+Tab. Przy pierwszym uruchomieniu Claude Code pokazuje ostrzeżenie, które trzeba zaakceptować.

Od lutego zmieniło się kilka rzeczy:

  • Tryb da się ustawić na stałe ("defaultMode": "bypassPermissions") w ustawieniach użytkownika, czyli w pliku ~/.claude/settings.json. W ustawieniach projektu (.claude/settings.json i .claude/settings.local.json) Claude Code od wersji 2.1.257 to ignoruje i startuje w trybie Manual. Pobrane repozytorium nie włączy więc trybu YOLO samo.
  • Żadna zmienna środowiskowa go nie włącza.
  • Na Linuksie i macOS Claude Code odmawia startu w tym trybie, jeśli działa jako root albo przez sudo.
  • W sesjach w chmurze (Claude Code w przeglądarce) trybu YOLO nie ma.

Flaga –yolo

W Claude Code nie ma flagi --yolo ani polecenia /yolo, choć sporo osób ich szuka. Prośbę o taki skrót zgłoszoną na GitHubie zamknięto jako duplikat. Nazwa przyszła z innych narzędzi, które taką flagę mają:

  • OpenAI Codex CLI: --yolo to skrót od --dangerously-bypass-approvals-and-sandbox, czyli wykonywania poleceń bez pytania i bez piaskownicy,
  • GitHub Copilot CLI: --yolo albo --allow-all, a w trakcie sesji /yolo,
  • Gemini CLI: --yolo jest przestarzałe, zamiast niego jest --approval-mode=yolo.

Czego tryb YOLO nie wyłącza

Tryb YOLO wyłącza prawie wszystkie pytania o zgodę, ale nie wszystkie:

  • reguły zakazu (deny) z ustawień działają w każdym trybie, także w tym; reguły zezwoleń (allow) nic tu nie zmieniają, bo wszystko jest już dozwolone,
  • polecenia objęte regułą „zawsze pytaj” (ask) nadal pytają,
  • usuwanie (rm, rmdir) katalogu głównego, katalogu domowego, katalogu projektu i katalogów nad nim wymaga potwierdzenia; w terminalu na odpowiedź są dwie minuty, potem polecenie jest odrzucane (od wersji 2.1.281).

W innych trybach Claude Code chroni też pliki takie jak .git, .claude, .bashrc czy .zshrc. W trybie YOLO agent zmienia je bez pytania.

Dlaczego programiści go używają

Bo pytania o zgodę męczą. Według danych Anthropic z sierpnia 2026 użytkownicy Claude Code zatwierdzają 97% takich próśb. Kto prawie zawsze klika „tak”, z czasem przestaje czytać, co zatwierdza. Anthropic nazywa to zmęczeniem zatwierdzaniem (approval fatigue).

97%próśb o zgodę użytkownicy zatwierdzają (Anthropic, sierpień 2026)
25%sesji interaktywnych startuje w trybie YOLO (Anthropic, sierpień 2026)
84%mniej pytań o zgodę dzięki piaskownicy (Anthropic, październik 2025)

Z tych samych danych: 62% użytkowników choć raz użyło trybu YOLO albo kliknęło „nie pytaj więcej” przy poleceniach w terminalu.

Simon Willison, współtwórca frameworka Django i autor terminu „prompt injection”, napisał w październiku 2025, że Claude Code w tym trybie „wydaje się zupełnie innym produktem” niż w domyślnym. I dalej (cytaty z angielskich źródeł tłumaczę sam):

W trybie YOLO możesz zostawić Claude’a samego z najróżniejszymi zawiłymi problemami, a w tym czasie zająć się czymś zupełnie innym.

— Simon Willison, „Living dangerously with Claude”, październik 2025

Zalety

Wady

Zaleta:
Agent nie czeka na zatwierdzenie, więc długie zadanie idzie bez przerw.
Wada:
Agent może usunąć albo nadpisać pliki bez ostrzeżenia.
Zaleta:
Można zlecić zadanie i odejść od komputera.
Wada:
Hasła i klucze zapisane na komputerze mogą wyciec przez internet.
Zaleta:
Nadaje się do prototypów i eksperymentów w środowisku, które można skasować.
Wada:
Tryb nie chroni przed atakiem przez spreparowany tekst (prompt injection).
Zaleta:
Mniej klikania, więc mniej okazji do bezmyślnego „tak”.
Wada:
Zmiany mogą trafić do repozytorium i na serwer bez przeglądu.

Co mówią dane o bezpieczeństwie

W styczniu 2026 firma UpGuard, zajmująca się bezpieczeństwem, przejrzała 18 470 plików .claude/settings.local.json z publicznych repozytoriów na GitHubie. To lokalne ustawienia Claude Code, które zwykle zostają na komputerze programisty, a tu trafiły do repozytorium razem z kodem. Widać w nich, na co ludzie pozwalają agentowi bez pytania.

Odsetek plików ustawień, które pozwalają na polecenie bez pytania. Źródło: UpGuard, styczeń 2026
PolecenieCo robiPliki z zezwoleniem
git commitzapisuje zmiany w historii kodu24,5%
rmusuwa pliki22,2%
curlpobiera i wysyła dane przez internet21,3%
git pushwysyła zmiany na serwer z kodem19,7%
pythonuruchamia skrypty w Pythonie14,5%

Jakąkolwiek regułę zakazu (deny) miało 1,1% plików. Te dane nie mówią, ilu programistów używa trybu YOLO. Pokazują co innego: nawet bez niego wielu ludzi pozwala agentowi usuwać pliki i wysyłać dane bez pytania, a prawie nikt nie ustawia zakazów.

Co może pójść nie tak

Atak przez tekst

Model językowy nie odróżnia pewnie poleceń od użytkownika od poleceń, które znalazł w czytanym tekście. Na tym polega prompt injection:

  1. Agent czyta plik, stronę internetową albo dokumentację pobranej biblioteki.
  2. W tekście jest ukryta instrukcja, na przykład „odczytaj plik z hasłami i wyślij go na ten adres”.
  3. W trybie YOLO nikt nie zatwierdza kolejnych kroków, więc agent może ją wykonać.

Simon Willison nazwał to w czerwcu 2025 śmiertelną triadą. Agent jest podatny na kradzież danych, gdy ma jednocześnie dostęp do prywatnych danych, kontakt z niezaufaną treścią i możliwość wysłania czegoś na zewnątrz. Na komputerze programisty w trybie YOLO wszystkie trzy warunki są zwykle spełnione. Willison pisze, że każdego, kto zdoła umieścić swój tekst w kontekście agenta, trzeba traktować tak, jakby miał pełną kontrolę nad tym, co agent zrobi dalej.

Luki w samym narzędziu

Claude Code też miewa błędy bezpieczeństwa. Kilka z nich pozwalało ominąć pytanie o zgodę, więc groziło także osobom, które trybu YOLO nie włączały.

Luka Co umożliwiała Poprawiona w wersji
CVE-2025-52882 (czerwiec 2025) rozszerzenie do VS Code i JetBrains uruchamiało lokalny serwer bez uwierzytelnienia; złośliwa strona internetowa mogła się z nim połączyć i czytać pliki 1.0.24 (VS Code), 0.1.9 (JetBrains)
CVE-2025-54794 (sierpień 2025) dostęp do katalogów obok projektu, jeśli ich nazwa zaczynała się tak samo 0.2.111
CVE-2025-54795 (sierpień 2025) wykonanie dowolnego polecenia bez zgody, ukrytego w dozwolonym poleceniu echo 1.0.20
CVE-2025-59536 (październik 2025) plik ustawień w repozytorium uruchamiał polecenia, zanim użytkownik przeczytał pytanie, czy ufa projektowi 1.0.111
CVE-2026-21852 (styczeń 2026) repozytorium mogło podmienić adres serwera i przechwycić klucz API użytkownika, zanim ten zdecydował, czy mu ufa 2.0.65

Dwie ostatnie luki opisali w lutym 2026 badacze z Check Point. W 2026 roku zgłoszono kolejne, w tym kilka sposobów na wyjście poza piaskownicę; pełna lista jest w zakładce Security repozytorium Claude Code na GitHubie. Z tego wynikają dwie proste zasady: aktualizować Claude Code i nie uruchamiać go w repozytoriach, którym się nie ufa.

Opisane wypadki

Zamiast anonimowych historii podaję przypadki, które ktoś opisał publicznie:

  • Grudzień 2025. Użytkownik Reddita opisał, jak Claude Code wykonał polecenie rm -rf tests/ patches/ plan/ ~/. Tylda na końcu oznacza cały katalog domowy. Relację przytoczył Simon Willison. Nie wiadomo na pewno, w jakim trybie działał agent.
  • Luty 2026. Alexey Grigorev z DataTalks.Club opisał, jak Claude Code uruchomił terraform destroy i usunął produkcyjną infrastrukturę platformy kursów: bazę danych, serwery i automatyczne kopie. Bazę odzyskał dopiero support AWS z kopii, której nie było widać w panelu. Autor pisze wprost, że to jego wina: nie zatrzymał agenta.
  • Kwiecień 2026. Agent w edytorze Cursor, działający na modelu Claude Opus 4.6, w 9 sekund usunął produkcyjną bazę danych firmy PocketOS razem z kopiami zapasowymi. Użył klucza dostępu, który znalazł w pliku niezwiązanym z zadaniem.

Nie każdy z tych przypadków to formalnie tryb YOLO. Łączy je jedno: agent miał dostęp do czegoś, czego nie dało się łatwo cofnąć, i nikt nie zatwierdzał jego kroków.

Tryb YOLO działa tylko wtedy, gdy YOLO nie może ci zaszkodzić.

— Rida Al Barazi, architekt oprogramowania, po roku codziennej pracy z agentami AI

Czy tryb auto zastępuje YOLO?

Tryb auto powstał jako odpowiedź na zmęczenie zatwierdzaniem. Anthropic pokazał go w marcu 2026, w lipcu udostępnił wszystkim, a od sierpnia jest domyślny. Zamiast pytać człowieka, Claude Code przekazuje ryzykowne działania osobnemu modelowi (klasyfikatorowi), który sprawdza, czy nie wykraczają poza zadanie. Domyślnie blokuje między innymi:

  • pobieranie i uruchamianie kodu z internetu (np. curl | bash),
  • wysyłanie wrażliwych danych na zewnątrz,
  • wdrożenia i migracje na produkcji,
  • masowe usuwanie danych w chmurze,
  • nieodwracalne usuwanie plików, które istniały przed rozpoczęciem pracy,
  • nadpisywanie historii w repozytorium (git push --force) i porzucanie niezapisanych zmian.

Anthropic sprawdził ten tryb na 1053 płatnych testerach. Ludzie wyłapali groźne polecenie w 13,6% przypadków, tryb auto zablokował 89%. W marcowym opisie technicznym firma podała też, że klasyfikator przepuszcza 17% rzeczywistych działań wykraczających poza polecenie. Dokumentacja mówi wprost, że tryb auto „zmniejsza liczbę pytań o zgodę, ale nie gwarantuje bezpieczeństwa”.

Są też głosy sceptyczne. Simon Willison od początku pisze, że bardziej ufa piaskownicy, która ogranicza dostęp do plików i sieci w przewidywalny sposób, niż ocenie wydawanej przez inny model. W sierpniu 2026 badacz Johann Rehberger pokazał, jak obejść tryb auto z modelem Opus 5. Na GitHubie są też zgłoszenia użytkowników, według których agent w trybie auto usunął katalog domowy (sierpień i wrzesień 2026); Anthropic ich nie potwierdził.

Tryb auto jest więc dużo bezpieczniejszy od YOLO i mniej męczący od ręcznego zatwierdzania. Nie zastępuje jednak izolacji, kiedy agent ma dostęp do czegoś ważnego.

Jak korzystać bezpieczniej

Trail of Bits, firma audytująca bezpieczeństwo oprogramowania, sama pracuje z Claude Code w trybie YOLO, ale tylko w kontenerze. Tłumaczy to tak: agent wykonuje polecenia bez pytania, więc przed szkodami chroni piaskownica, a nie klikanie „tak”. Kontener to odizolowane środowisko z własnymi plikami. Agent widzi w nim tylko projekt, a całość można w każdej chwili skasować i postawić od nowa.

PytanieRyzykownieBezpieczniej
Gdzie działa agent?na komputerze programisty, z dostępem do wszystkiegow kontenerze, maszynie wirtualnej albo piaskownicy
Dostęp do internetu?pełnyzablokowany albo tylko do wybranych adresów
Hasła i klucze?wszystkie, które są na komputerzetylko te, których wymaga zadanie
Co dzieje się ze zmianami?agent sam wysyła je na serwerczłowiek przegląda je przed wysłaniem
Co po błędzie?utrata danych albo wyciekkasujesz kontener i cofasz zmiany w Gicie

Zanim włączysz tryb YOLO

  • Agent działa w kontenerze, devcontainerze albo maszynie wirtualnej. Gotowe konfiguracje udostępniają Anthropic i Trail of Bits.
  • Repozytorium jest zaufane. Devcontainer nie chroni przed wyciekiem tego, co jest w środku, łącznie z danymi logowania do Claude Code.
  • Ruch do internetu jest zablokowany albo ograniczony do listy adresów.
  • W środowisku nie ma prawdziwych haseł ani kluczy do produkcji.
  • Masz reguły zakazu dla tego, czego agent nie może zrobić nigdy, np. git push albo odczytu plików .env z hasłami. Działają także w trybie YOLO.
  • Kod jest w Gicie, a zmiany przeglądasz przed wysłaniem na serwer.
  • Claude Code jest w aktualnej wersji.

Jeśli nie chcesz stawiać kontenera, prostszy krok to wbudowana piaskownica, włączana poleceniem /sandbox. Polecenia wykonywane w terminalu mogą wtedy zapisywać pliki tylko w katalogu projektu i łączyć się tylko z adresami, na które pozwolisz. Czytać mogą domyślnie prawie cały komputer, także pliki z kluczami, jak ~/.ssh, więc takie miejsca trzeba zablokować w ustawieniach piaskownicy. Na macOS korzysta z mechanizmu Seatbelt, na Linuksie z bubblewrap; na Windowsie działa tylko przez WSL2. Anthropic podał, że w jego wewnętrznym użyciu piaskownica zmniejszyła liczbę pytań o zgodę o 84%. Obejmuje jednak tylko polecenia w terminalu, dlatego według dokumentacji sama nie wystarcza do pracy zupełnie bez nadzoru.

W firmie administrator może zablokować tryb YOLO wszystkim. Ustawienie permissions.disableBypassPermissionsMode z wartością "disable" w ustawieniach zarządzanych sprawia, że Claude Code odrzuca flagę --dangerously-skip-permissions.

Jak ja pracuję z AI

W swoich serwisach piszę kod z Claude Code na co dzień. Zamiast trybu YOLO pracuję w trybie auto albo z piaskownicą. W ustawieniach mam listę poleceń, które agent może wykonywać bez pytania, i takich, których nie wykona nigdy.

Wszystko trzymam w Gicie. Zanim zapiszę zmiany i wyślę je na serwer, przeglądam, co zrobił agent. Na produkcję nic nie trafia bez mojego sprawdzenia.

Tak samo podchodzę do automatyzacji procesów w firmach. AI może czytać dokumenty, przepisywać dane i przygotowywać odpowiedzi. Przelew, usunięcie danych, zapis w księgowości czy wysłanie wrażliwych informacji wymagają zatwierdzenia przez człowieka. W pilotażu sprawdzamy wyniki, a później tylko wydzielone i sprawdzone czynności mogą działać samodzielnie. AI dostaje dostęp potrzebny do zadania. Jak to wygląda w moich projektach, pokazuję na stronie o mnie.

Najczęstsze pytania

Czy Claude Code ma flagę --yolo?

Nie. Tryb YOLO w Claude Code włącza się flagą --dangerously-skip-permissions albo --permission-mode bypassPermissions. Flagę --yolo mają inne narzędzia, między innymi OpenAI Codex CLI i GitHub Copilot CLI.

Czy tryb YOLO jest bezpieczny?

Na zwykłym komputerze nie. Anthropic zaleca go tylko w izolowanym środowisku bez dostępu do internetu, bo tryb nie chroni ani przed atakiem przez spreparowany tekst, ani przed pomyłkami agenta.

Czym tryb auto różni się od trybu YOLO?

W trybie YOLO agent robi wszystko bez kontroli. W trybie auto ryzykowne działania najpierw ocenia osobny model i blokuje to, co wykracza poza zadanie, na przykład wysyłanie danych na zewnątrz albo wdrożenia na produkcję. Od sierpnia 2026 tryb auto jest domyślny.

Czy tryb YOLO da się włączyć w ustawieniach projektu?

Nie. Od wersji 2.1.257 Claude Code ignoruje "defaultMode": "bypassPermissions" w plikach .claude/settings.json i .claude/settings.local.json. To ustawienie działa w ustawieniach użytkownika (~/.claude/settings.json) i w ustawieniach zarządzanych.

Jak zablokować tryb YOLO w firmie?

Administrator ustawia permissions.disableBypassPermissionsMode na "disable" w ustawieniach zarządzanych. Claude Code odrzuca wtedy flagę --dangerously-skip-permissions. To samo ustawienie można wpisać we własnych ustawieniach, żeby zablokować ten tryb samemu sobie.

Źródła

  1. Claude Code: tryby uprawnień (dokumentacja) (otwiera się w nowej karcie)
  2. Claude Code: uprawnienia i reguły (dokumentacja) (otwiera się w nowej karcie)
  3. Claude Code: piaskownica (dokumentacja) (otwiera się w nowej karcie)
  4. Claude Code: devcontainer (dokumentacja) (otwiera się w nowej karcie)
  5. Anthropic: Making Claude Code more secure and autonomous (20.10.2025) (otwiera się w nowej karcie)
  6. Anthropic: Auto mode for Claude Code (24.03.2026) (otwiera się w nowej karcie)
  7. Anthropic: How we built Claude Code auto mode (25.03.2026) (otwiera się w nowej karcie)
  8. Anthropic: Auto mode is now the default in Claude Code for Pro, Max, and Team plans (7.08.2026) (otwiera się w nowej karcie)
  9. UpGuard: YOLO Mode: Hidden Risks in Claude Code Permissions (16.01.2026) (otwiera się w nowej karcie)
  10. Simon Willison: Living dangerously with Claude (22.10.2025) (otwiera się w nowej karcie)
  11. Simon Willison: The lethal trifecta for AI agents (16.06.2025) (otwiera się w nowej karcie)
  12. Simon Willison: Auto mode for Claude Code (24.03.2026) (otwiera się w nowej karcie)
  13. Simon Willison: Breaking Claude Code Opus 5 Auto Mode (27.08.2026) (otwiera się w nowej karcie)
  14. Johann Rehberger: Breaking Claude Code Opus 5 Auto Mode (sierpień 2026) (otwiera się w nowej karcie)
  15. Rida Al Barazi: YOLO Mode Only Works When YOLO Can't Hurt You (1.12.2025) (otwiera się w nowej karcie)
  16. Cymulate: InversePrompt, CVE-2025-54794 i CVE-2025-54795 (otwiera się w nowej karcie)
  17. Datadog Security Labs: CVE-2025-52882 (otwiera się w nowej karcie)
  18. Check Point Research: CVE-2025-59536 i CVE-2026-21852 (25.02.2026) (otwiera się w nowej karcie)
  19. GitHub: zgłoszone luki w Claude Code (Security Advisories) (otwiera się w nowej karcie)
  20. Trail of Bits: claude-code-devcontainer (otwiera się w nowej karcie)
  21. SemiAnalysis: Claude Code is the Inflection Point (5.02.2026) (otwiera się w nowej karcie)
  22. Simon Willison o usunięciu katalogu domowego przez Claude Code (9.12.2025) (otwiera się w nowej karcie)
  23. Alexey Grigorev: How I dropped our production database (6.03.2026) (otwiera się w nowej karcie)
  24. The Register: agent Cursor z Claude Opus 4.6 usuwa bazę PocketOS (27.04.2026) (otwiera się w nowej karcie)
  25. OpenAI Codex CLI: polecenia i flagi (otwiera się w nowej karcie)
  26. GitHub Docs: Copilot CLI, zezwalanie na narzędzia (otwiera się w nowej karcie)
  27. Gemini CLI: opis poleceń i flag (otwiera się w nowej karcie)

AI w firmie, ale z człowiekiem przy ważnych decyzjach

Opowiedz mi o zadaniu, które zabiera Ci czas. Powiem wprost, czy AI ma tu sens i które kroki powinien zatwierdzać człowiek.